سؤالی که تقریباً هر فروشندهای پیش از ثبتنام در ترب میپرسد یک جملهٔ کوتاه است: «ترب چند درصد از فروشم برمیدارد؟» جوابِ کوتاه این است: هیچ درصدی. ترب کمیسیونِ فروش ندارد. ولی این جوابِ کوتاه، اگر همانجا رها شود، گمراهکننده است — چون ترب رایگان نیست؛ فقط پولش را جای دیگری میگیرد، و آن جای دیگر میتواند از هر کمیسیونی ارزانتر یا گرانتر تمام شود.
این راهنما سه کار میکند: توضیح میدهد ترب اصلاً چهجور جایی است (و چرا ساختارش اجازهٔ کمیسیونگرفتن نمیدهد)، جدولِ کاملِ تعرفهاش را با یک مثالِ محاسبه میگذارد جلویتان، و بعد سراغِ کاری میرود که بیشترِ فروشندهها هرگز انجام نمیدهند: حسابکردنِ اینکه هر سفارشی که از ترب میآید، واقعاً چقدر برایشان آب میخورد.
اول از همه: ترب مارکتپلیس نیست
بیشترِ سوءتفاهمها از همینجا شروع میشود. ترب را کنارِ دیجیکالا و باسلام میگذارند و انتظار دارند مثلِ آنها کار کند. نمیکند. تفاوت، ساختاری است:
| مارکتپلیس | موتورِ مقایسهٔ قیمت (ترب) | |
|---|---|---|
| سبدِ خرید | مالِ خودشان | ندارد |
| پرداخت | در سایتِ آنها | در سایتِ شما |
| پولِ مشتری | اول نزدِ آنها میماند | مستقیم به حسابِ شما |
| مشتری مالِ کیست | مالِ آنها | مالِ شما |
| مدلِ درآمد | درصدی از فروش | هزینه بهازای هر بازدیدکننده |
کارِ ترب این است: خریدار اسمِ کالایی را جستوجو میکند، ترب فهرستی از فروشگاههایی که آن کالا را دارند با قیمتشان نشان میدهد، خریدار روی یکی کلیک میکند و از ترب بیرون میرود و واردِ سایتِ آن فروشگاه میشود. از آن لحظه به بعد، ترب دیگر در ماجرا نیست. سفارش در سایتِ شما ثبت میشود، پول به درگاهِ شما میرود، و اگر مشتری شکایتی داشته باشد با شما طرف است.
ترب بازدیدکننده میفروشد، نه فروش. همین یک جمله، تمامِ مدلِ هزینهاش را توضیح میدهد.
و دقیقاً به همین دلیل است که کمیسیونگرفتن برایش ممکن هم نیست: ترب نمیداند آن کلیک به سفارش رسید یا نه، مبلغش چقدر بود، و اصلاً مرجوع شد یا نه. پولی که هرگز از دستِ او رد نشده، درصدی هم ندارد.
پس بابتِ چه چیزی پول میگیرد؟
مدلِ ترب پرداخت بهازای کلیک است (به اصطلاحِ تبلیغاتی: CPC) — دقیقاً مثلِ یک شبکهٔ تبلیغاتی. شما یک کیفِ پول در پنلِ فروشندگان دارید، آن را شارژ میکنید، و هر بار که کاربری از ترب واردِ سایتِ شما میشود مبلغی از آن کم میشود. وقتی شارژ تمام شود، لینکهای فروشگاهتان از ترب برداشته میشود تا دوباره شارژ کنید.
سه قاعده که کلِ مکانیزم را میسازند:
- واحدِ محاسبه «سشن» است، نه تکْکلیک. کلیکهای تکراریِ یک کاربر در بازهٔ نیمساعته — همان تعریفی که گوگل آنالیتیکس از سشن دارد — یک بازدید حساب میشود. یعنی بابتِ آدمی که مردد است و دو بار برمیگردد، دو بار پول نمیدهید.
- نرخ پلکانی است، و پلهها روزانهاند. شبیهِ پلههای مالیاتی: سشنهای اولِ هر روز ارزانترند و هرچه ترافیکِ آن روز بیشتر شود، سشنهای بعدی گرانتر حساب میشوند. پلهها هر بامداد از نو شروع میشوند.
- کالای ناموجود نرخِ جداگانه و پایینتری دارد — پایینتر، ولی نه رایگان. پایینتر به این برمیگردیم، چون گرانترین اشتباهِ ممکن همینجاست.
جدولِ تعرفهٔ ترب
این نرخها از ابتدای آبان ۱۴۰۴ اعمال شدهاند و به ازای هر سشن، برحسبِ تومان، هستند:
| سشنِ روزانه (پلهٔ مازاد) | تعرفهٔ هر سشن |
|---|---|
| سشن از محصولاتِ ناموجود | ۲۵۰ |
| از ۱ تا ۵۰ | ۴۵۰ |
| از ۵۱ تا ۱۰۰ | ۶۵۰ |
| از ۱۰۱ تا ۵۰۰ | ۸۵۰ |
| از ۵۰۱ تا ۱٬۰۰۰ | ۱٬۰۵۰ |
| از ۱٬۰۰۱ تا ۲٬۰۰۰ | ۱٬۲۵۰ |
| از ۲٬۰۰۱ تا ۵٬۰۰۰ | ۱٬۵۰۰ |
| از ۵٬۰۰۱ تا ۱۰٬۰۰۰ | ۱٬۷۰۰ |
| از ۱۰٬۰۰۱ تا ۲۰٬۰۰۰ | ۱٬۹۰۰ |
| از ۲۰٬۰۰۱ تا ۵۰٬۰۰۰ | ۲٬۱۰۰ |
| از ۵۰٬۰۰۱ به بالا | ۲٬۳۰۰ |
تعرفه چیزی است که ترب هر وقت بخواهد بهروز میکند؛ پیش از بستنِ بودجه، جدولِ روز را از صفحهٔ فروشندگانِ ترب یا بخشِ «تعرفهٔ خدمات» در پنلِ خودتان یک بار نگاه کنید.
پلهها چطور جمع میشوند؟ یک مثالِ واقعی
فرض کنید فروشگاهی در یک روز ۱۲۰ سشن از ترب گرفته است. محاسبه، پلهبهپله انجام میشود — نه اینکه کلِ ۱۲۰ تا با نرخِ پلهٔ آخر حساب شود:
| پله | تعداد | نرخ | جمع |
|---|---|---|---|
| ۵۰ سشنِ اول | ۵۰ | ۴۵۰ | ۲۲٬۵۰۰ |
| ۵۰ سشنِ بعدی | ۵۰ | ۶۵۰ | ۳۲٬۵۰۰ |
| ۲۰ سشنِ پایانی | ۲۰ | ۸۵۰ | ۱۷٬۰۰۰ |
| جمعِ آن روز | ۷۲٬۰۰۰ | ||
یعنی میانگینِ واقعیِ هر بازدید برای این فروشگاه ۶۰۰ تومان شده، نه ۴۵۰ و نه ۸۵۰. همین عددِ میانگین است که در محاسبهٔ بعدی لازمتان میشود — و توجه کنید که با دو برابر شدنِ ترافیک، این میانگین هم بالا میرود: هزینهٔ ماهانهٔ شما با رشدِ فروش سریعتر از خطی زیاد میشود، و این چیزی است که در بودجهبندی معمولاً از قلم میافتد.
چند قاعدهٔ مالیِ دیگر که باید بدانید
- حداقلِ شارژ ۱۰۰ هزار تومان است. تا وقتی کیفِ پول شارژ نشود، رباتِ ترب سراغِ سایتِ شما نمیآید و محصولی نمایش داده نمیشود. ثبتنام رایگان است، دیدهشدن نه.
- ۱۰٪ مالیات و عوارضِ ارزش افزوده هنگامِ واریز به مبلغِ شارژ اضافه میشود.
- شارژِ تشویقی برای مبالغِ بالا وجود دارد — روی شارژِ ۱۰ میلیون تومان ۵۰۰ هزار تومان اعتبارِ هدیه، و به همان نسبت برای ۳۰، ۴۵ و ۹۰ میلیون (۵٪). برای فروشگاهی که تازه شروع کرده، دنبالِ این نروید؛ اول نرخِ تبدیلتان را بسنجید.
- ماندهٔ شارژ قابلِ استرداد است. اگر منصرف شدید، اعتبارِ تشویقی از مانده کسر و بقیه برگردانده میشود — به حسابی همنام با صاحبِ نمادِ اعتمادِ الکترونیکی. یعنی همان نمادی که پایینتر دربارهٔ آدرسش حرف میزنیم، سرِ پسگرفتنِ پول هم پایش وسط است.
- کلیکِ سرویسهای تبلیغاتیِ دیگرِ ترب (مثلِ «کلیکِ ویژه» که محصول را بالای فهرست مینشاند) تعرفهٔ خودش را دارد و در پلههای روزانهٔ بالا شمرده نمیشود.
- حتی بعد از قطعِ همکاری هم ممکن است چند کلیک کسر شود. لینکهای فروشگاه در جاهای مختلف — از جمله صفحههای AMPِ ترب در گوگل — کش شدهاند و تا مدتی زنده میمانند. تعدادش کم است، ولی اگر بعد از غیرفعالکردن دیدید مبلغی کم شده، اشتباه نیست.
حالا حسابِ واقعی: هر سفارش چقدر برایتان تمام میشود؟
اینجاست که «کمیسیون ندارد» یا به سودتان تمام میشود یا به ضررتان. چون شما بابتِ هر بازدید پول میدهید، ولی فقط بخشِ کوچکی از بازدیدها خرید میکنند. عددی که واقعاً اهمیت دارد این است:
هزینهٔ هر سفارش = نرخِ هر بازدید ÷ نرخِ تبدیل
نرخِ تبدیل یعنی چند درصد از کسانی که از ترب وارد سایتتان میشوند، واقعاً سفارش ثبت میکنند. با همان میانگینِ ۶۰۰ تومانیِ مثالِ بالا:
| نرخِ تبدیل | هزینهٔ جذبِ یک سفارش |
|---|---|
| ۵٪ (عالی) | ۱۲٬۰۰۰ تومان |
| ۲٪ (معمول) | ۳۰٬۰۰۰ تومان |
| ۱٪ (ضعیف) | ۶۰٬۰۰۰ تومان |
| ۰٫۵٪ (بحرانی) | ۱۲۰٬۰۰۰ تومان |
حالا این عدد را کنارِ سودِ خالصِ یک سفارش بگذارید — نه مبلغِ فروش، سودِ خالص. اگر روی هر سفارش ۸۰ هزار تومان سود میکنید، سه ردیفِ اول بهصرفهاند و ردیفِ آخر یعنی بابتِ هر سفارش ۴۰ هزار تومان ضرر میدهید و اسمش را «فروش در ترب» گذاشتهاید.
و توجه کنید که این جدول با رشدِ فروشگاه سختتر میشود، نه آسانتر: فروشگاهی که روزی ۱٬۵۰۰ سشن میگیرد، میانگینِ هر سشنش نزدیکِ هزار تومان است، پس همان نرخِ تبدیلِ ۲٪ برایش حدودِ ۵۰ هزار تومان بهازای هر سفارش تمام میشود. رشد در ترب رایگان نیست.
پس ترب برای چه کسی ارزان است؟
- کالای گران با سودِ مطلقِ بالا. وقتی سودِ یک سفارش چند میلیون است، هزینهٔ چند ده بازدید در برابرش ناچیز است.
- فروشندهای که واقعاً قیمتِ رقابتی دارد. در ترب خریدار همهٔ قیمتها را کنارِ هم میبیند؛ اگر گرانترینِ فهرست باشید، همچنان کلیک میگیرید و پولش را میدهید ولی خرید نمیگیرید. بدترین حالتِ ممکن همین است.
- فروشگاهی که موجودی و قیمتش همیشه بهروز است. پایینتر میبینیم چرا این مهمترین عاملِ نرخِ تبدیل در ترب است.
و برای چه کسی گران درمیآید؟
- کالای ارزان با سودِ چند دههزار تومانی. وقتی سودِ هر سفارش کم است، فقط با نرخِ تبدیلِ بالا جواب میدهد.
- کالایی که همه دارند و قیمتش تقریباً یکسان است. جنگِ چنددرصدیِ قیمت، هم سود را میخورد هم نرخِ تبدیل را پایین نگه میدارد.
- فروشگاهی که فهرستش پر از کالای ناموجود است. کلیک میگیرد، پول میدهد، و فروش ندارد.
پنج اشتباهی که پولِ شارژتان را میسوزاند
- کالای ناموجود که در فهرستِ ترب مانده. نرخش پایینتر است ولی صفر نیست، و نرخِ تبدیلش دقیقاً صفر است — گرانترین نوعِ کلیک، به این معنا که تمامش دور ریخته میشود. دو کارِ لازم: موجودی را در فروشگاه بهروز نگه دارید، و بدانید که ترب بهطورِ پیشفرض محصولاتِ ناموجود را هم نشان میدهد؛ اگر این را نمیخواهید، از «تنظیماتِ فروشگاه» در پنلِ ترب خاموشش کنید. برای بیشترِ فروشگاههای کوچک، خاموشکردنش تصمیمِ درستی است.
- قیمتی که در ترب با قیمتِ سایت نمیخواند. بدترین سناریو: خریدار بهخاطرِ قیمتِ پایینتر کلیک میکند، در سایتِ شما عددِ بالاتری میبیند و برمیگردد. شما هم پولِ کلیک را دادهاید، هم اعتماد را از دست دادهاید، و ترب هم این ناهمخوانی را دوست ندارد.
- فراموشکردنِ هزینهٔ ارسال در محاسبه. خریدارِ ترب قیمتها را ریز به ریز مقایسه میکند. اگر ارزانترین قیمت را دارید ولی گرانترین هزینهٔ ارسال را، در صفحهٔ پرداخت رهایتان میکند — و آن کلیک را پرداختهاید.
- صفحهٔ محصولی که سؤالِ خریدار را جواب نمیدهد. کسی که از ترب میآید، آماده به خرید است و فقط دنبالِ تأیید میگردد: عکسِ واقعی، مشخصات، گارانتی، زمانِ ارسال. اگر صفحه لخت باشد، گرانترین ترافیکِ ممکن را هدر دادهاید. راهنمای عکس و توضیحاتِ محصول دقیقاً همین را باز میکند.
- روشنکردنِ «کلیکِ ویژه» بدونِ اندازهگیری. جایگاهِ بالاتر یعنی کلیکِ بیشتر و گرانتر؛ اگر ندانید آن کلیکها به سفارش رسیدهاند یا نه، فقط سریعتر خرج میکنید.
چطور بفهمید ترب برایتان سود داشته یا نه
ترب در گزارشِ خودش میگوید چند کلیک گرفتهاید و چقدر خرج کردهاید. چیزی که نمیگوید — و تنها عددی که واقعاً مهم است — این است که آن کلیکها به چند سفارش رسیدند. آن را باید سمتِ خودتان بشمارید.
خوشبختانه کارِ سختی نیست: لینکِ فروشگاه در پنلِ ترب یک برچسبِ ردیابی میگیرد
(?utm_medium=PPC&utm_source=Torob) و همین باعث میشود کاربرانِ آمده از ترب در گوگل آنالیتیکس بهعنوانِ یک کانالِ جدا دیده شوند. اگر گوگل آنالیتیکس را به فروشگاهتان وصل کرده باشید، دو عدد در دسترستان است:
- چند نفر از ترب آمدند (این را با گزارشِ خودِ ترب مقایسه کنید — باید تقریباً یکی باشند).
- چند نفرشان به صفحهٔ «سفارشِ ثبتشده» رسیدند. تقسیمِ این دو، همان نرخِ تبدیلی است که در جدولِ بالا لازم داشتید.
مبلغِ ریالیِ فروش را از گزارشِ فروشِ داشبوردِ خودتان بردارید، نه از آنالیتیکس: آن از سفارشِ واقعی میآید و دقیقتر است. تقسیمِ کارِ درست همان است که همیشه: آنالیتیکس برای «از کجا آمدند»، داشبورد برای «چقدر فروختید».
یک ماه که این دو عدد را داشته باشید، تصمیم دربارهٔ ترب دیگر سلیقهای نیست: یا هزینهٔ جذبِ هر سفارش کمتر از سودِ هر سفارش است و باید شارژ را زیاد کنید، یا نیست و باید اول قیمت و صفحهٔ محصول را درست کنید.
پیش از ثبتنام چه چیزهایی باید آماده باشد
پنلِ فروشندگانِ ترب یک فرمِ ساده نیست؛ یک شناسنامهٔ نسبتاً کامل از فروشگاه میخواهد. اگر اینها را از قبل داشته باشید، ثبتنام یک بعدازظهر است؛ اگر نه، هفتهها طول میکشد:
- سایتِ فعال با دامنهٔ خودتان و صفحهٔ محصولی که قیمت و موجودیِ درست را نشان بدهد.
- نمادِ اعتمادِ الکترونیکی. اختیاری است ولی یک نکتهٔ مهم دارد: ترب استان، شهر و آدرسِ فروشگاه را از سامانهٔ نماد میخواند و اجازهٔ ویرایششان را در پنل نمیدهد. یعنی آدرسِ اشتباه در نماد، در ترب هم اشتباه میماند. اگر هنوز نگرفتهاید، مدارکِ نماد اعتماد و هزینهاش را ببینید.
- صفحههای قوانین، شرایطِ ارسال و رویهٔ مرجوعی. ترب لینکِ هر سه را میخواهد و متنشان را کنارِ فروشگاهتان به خریدار نشان میدهد. اینها متنِ عمومیاند، نه یادداشتِ داخلی — با همان لحن بنویسیدشان.
- روشهای ارسال، دقیقاً همانهایی که واقعاً انجام میدهید. فهرستِ ترب بسته است (پستِ پیشتاز، سفارشی، تیپاکس، چاپار، ماهکس، پیکِ موتوری، پیکِ اختصاصی، باربری، تحویلِ حضوری) و همان به خریدار نشان داده میشود.
- ساعاتِ پاسخگویی و شمارههای پشتیبانی. دستِکم یک خط — ترجیحاً ثابت با کدِ شهر — و یک «پشتیبانِ فروش» با نام و شماره.
- لوگو با ابعادِ درست (مربع، ۵۱۲×۵۱۲) و کانالهای اجتماعیای که فعالاند.
- ایمیل و موبایلی که در دسترس باشد — کدهای تأییدِ ترب به همانها میآید.
چیزی که لازم نیست آماده باشد: کاتالوگِ کامل. رباتِ ترب خودش سایتِ شما را میخواند و محصولاتِ موجود را به پنل اضافه میکند، و هر محصولی که بعداً به فروشگاه اضافه کنید چند روز بعد خودکار به پنل میآید. اگر نمیخواهید همهٔ محصولات نمایش داده شوند، در بخشِ «محصولات»ِ پنل هرکدام را که خواستید غیرفعال کنید — این راهِ درستِ «فعلاً فقط چند کالا را تست میکنم» است.
ترب یا مارکتپلیس؟ جوابِ کوتاه: هر دو، ولی نه با یک هدف
مقایسهٔ «کدام بهتر است» معمولاً بیفایده است، چون دو کارِ متفاوت میکنند:
- مارکتپلیس فروش را زودتر شروع میکند و اعتمادِ برندِ خودش را قرض میدهد، ولی درصد میگیرد، مشتری را نگه میدارد و شما را در فهرستِ رقبایتان میگذارد.
- ترب ترافیک را به سایتِ خودتان میآورد؛ مشتری، ایمیل، شمارهٔ موبایل و تاریخچهٔ خریدش مالِ شما میشود و میتوانید بعداً بدونِ پرداختِ دوباره سراغش بروید. در عوض، هزینهاش را جلوتر و بدونِ تضمینِ فروش میدهید.
برای بیشترِ فروشگاههای کوچک، ترکیبِ منطقی این است: سایتِ خودتان مرکزِ ماجرا باشد، ترب کانالِ خریدارِ آمادهٔ خرید، و کانالهای رایگان — بکلینک و محتوا — چیزی که در بلندمدت هزینهٔ جذب را پایین میآورد. ترب ترافیک را اجاره میکند؛ سئو آن را میخرد.
ثبتنام را خودتان انجام دهید یا واگذار کنید
ثبتنام در ترب کارِ نشدنیای نیست؛ چیزی که وقت میبرد پر کردنِ دقیقِ همان شناسنامه است — چند فرمِ پشتِهم که هرکدام چیزی از جای دیگری میخواهد، و اشتباهِ کوچک در یکی از آنها یعنی رفتوبرگشت و تأخیر.
اگر ترجیح میدهید وقتتان صرفِ فروشگاه شود، «ثبتنام در ترب» یکی از خدماتِ داشبوردِ لانچوست: کارشناسِ ما حساب را میسازد و کلِ پنل را پر میکند. نکتهٔ خوبِ ماجرا این است که بیشترِ چیزی که ترب میپرسد را از قبل داریم — دامنه، تلفن، استان و شهر و آدرس، کدپستی، لوگو، هر هشت شبکهٔ اجتماعی، لینکِ صفحههای قوانین و ارسال و مرجوعی، پرداخت در محل و نرخِ ارسال، همه از خودِ فروشگاهتان خوانده میشوند. فقط چند چیزی که لانچو نمیتواند بداند از شما پرسیده میشود.
چند نکتهٔ صادقانه دربارهٔ این سرویس:
- هزینهٔ ما یکبار است و بابتِ ثبتنام — شارژِ کلیکِ ترب کاملاً جداست و مستقیم به خودِ ترب پرداخت میشود. ما در آن سهمی نداریم و از آن چیزی برنمیداریم.
- مبلغ در صفحهٔ تعرفهها و در همان صفحهٔ داشبورد نوشته شده، روی فاکتور مینشیند و بعد از سفارش دیگر تغییر نمیکند.
- برخلافِ «ثبتنام مالیاتی»، این سرویس در مسیرِ ساختِ فروشگاه فروخته نمیشود و کدِ تخفیف نمیگیرد — فروشگاهی که هنوز ساخته نشده، نه نرخِ ارسال دارد و نه ساعتِ پاسخگویی.
- هر فروشگاه یک درخواست دارد؛ پیگیری و هر سؤالی که ترب بپرسد، در یک گفتوگوی اختصاصی در همان صفحه انجام میشود.
اگر فروشگاه دارید، از منوی داشبورد «ثبتنام در ترب» را باز کنید. اگر هنوز ندارید، اول فروشگاهتان را بسازید — بدونِ سایتِ فعال، ترب چیزی برای نمایشدادن ندارد. شرحِ سرویس و هزینهاش در خدماتِ جانبی هم آمده است.
سؤالهای پرتکرار
ترب واقعاً هیچ کمیسیونی از فروش نمیگیرد؟
نه. ترب در تراکنش نقشی ندارد و پولِ مشتری مستقیم به حسابِ خودتان واریز میشود؛ چیزی که از دستِ او رد نمیشود، درصد هم ندارد. تنها هزینهای که میپردازید بابتِ بازدیدکنندهای است که برایتان میفرستد.
اگر کالایی نفروشم، باز هم پول میدهم؟
بله — و این مهمترین تفاوتش با کمیسیون است. در مدلِ کمیسیونی، نبودِ فروش یعنی نبودِ هزینه. در ترب، هزینه بابتِ بازدید است و مستقل از نتیجه. به همین دلیل است که نرخِ تبدیل، نه نرخِ کلیک، عددی است که باید دنبالش باشید.
کلیکِ تکراری یا الکی چه میشود؟
کلیکهای تکراریِ یک کاربر در بازهٔ نیمساعته اصلاً هزینه ندارند — همان تعریفِ سشن در گوگل آنالیتیکس. اگر بینِ گزارشِ ترب و گزارشِ آنالیتیکسِ خودتان اختلافِ فاحش دیدید، همان جای درستی است که از پشتیبانیِ ترب سؤال کنید.
محصولِ ناموجودم هم هزینه دارد؟
بله، با نرخی پایینتر (طبقِ جدولِ بالا، ۲۵۰ تومان). ولی چون احتمالِ فروشش صفر است، از نظرِ اقتصادی بدترین نوعِ کلیک است. یا موجودی را بهروز نگه دارید، یا نمایشِ محصولاتِ ناموجود را از تنظیماتِ پنلِ ترب خاموش کنید.
برای تست میشود کمتر از ۱۰۰ هزار تومان شارژ کرد؟
نه، ۱۰۰ هزار تومان حداقلِ شارژ است — ولی برای تست نگرانی ندارد: اگر قبل از تمامشدنِ شارژ منصرف شوید، ماندهاش برمیگردد. پس همان حداقل را شارژ کنید، چند هفته داده جمع کنید و بعد تصمیم بگیرید.
اگر پشیمان شوم، شارژم برمیگردد؟
بله. اعتبارِ تشویقیای که گرفتهاید از مانده کسر میشود و بقیه به حسابی همنام با صاحبِ نمادِ اعتمادِ الکترونیکیِ فروشگاه واریز میشود. درخواستش را از پنلِ پشتیبانیِ ترب بدهید.
باید همهٔ محصولاتم را قبلش در سایت گذاشته باشم؟
نه. رباتِ ترب محصولاتِ فعلیِ سایت را میخواند و هر محصولی که بعداً اضافه کنید چند روز بعد خودکار به پنل میآید. برعکسش هم ممکن است: در پنل میتوانید محصولاتی را که نمیخواهید در ترب دیده شوند غیرفعال کنید.
حضور در ترب به سئوی سایتم آسیب میزند؟
نه. لینکِ ترب به سایتِ شما یک لینکِ تبلیغاتیِ علامتگذاریشده است و رتبهٔ ارگانیکِ شما را نه بالا میبرد و نه پایین میآورد. تنها اثرِ جانبیاش این است که بخشی از ترافیکتان از کانالِ ارگانیک به کانالِ پولی جابهجا میشود — که اتفاقاً خوب است، چون بالاخره تفکیکشده میبینیدشان.
کِی باید شروع کنم؟
وقتی سه چیز را داشته باشید: قیمتِ رقابتی، موجودیِ بهروز، و صفحهٔ محصولی که خریدارِ آمادهٔ خرید را قانع کند. پیش از آن، ترب فقط کاری میکند که سریعتر بفهمید مشکل کجاست — با پولِ خودتان.
جمعبندی
«ترب کمیسیون نمیگیرد» درست است، ولی نصفِ ماجراست. نصفِ دیگرش این است که ترب هزینه را از ریسکِ شما برمیدارد و روی دوشِ شما میگذارد: در مدلِ کمیسیونی، پلتفرم فقط وقتی پول میگیرد که شما بفروشید؛ در ترب، پول را جلوتر میدهید و فروش تضمین نیست. در عوض، مشتری و دادهاش مالِ شما میماند و سقفِ سودتان را کسی تعیین نمیکند.
این معامله برای فروشگاهی که قیمتش رقابتی، موجودیاش بهروز و صفحهٔ محصولش قانعکننده است، تقریباً همیشه بهصرفه است — و برای فروشگاهی که هیچکدام را ندارد، گرانترین راهِ فهمیدنِ این حقیقت.
اگر تازه در ابتدای مسیرید، راهنمای راهاندازی فروشگاه اینترنتی ترتیبِ درستِ کارها را میگوید و راهنمای هزینهها نشان میدهد ترب کجای بودجه مینشیند.
