ارقامِ این صفحه در ۱ مهر ۱۴۰۵ (۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶) بازبینی شده‌اند. تعرفهٔ سرویس‌های خرید قسطی عددِ ثابتی نیست و بدونِ اطلاعِ قبلی عوض می‌شود — کارمزدِ ترب‌پی خودش تا حدودِ یک سال پیش ۵ درصد به‌علاوهٔ مالیات (جمعاً ۵.۵٪) گزارش می‌شد و حالا ۶ درصد به‌علاوهٔ مالیات (جمعاً ۶.۶٪) است. پس این صفحه را به‌عنوانِ نقشهٔ راه بخوانید نه به‌عنوانِ فاکتور: پیش از تصمیم، نرخِ روز را از خودِ سرویس یا از قراردادی که برایتان می‌فرستند بگیرید. هرجا نرخی از منبعی جز خودِ سرویس آمده، در همان جمله گفته‌ایم.
«الان بخر، بعداً پرداخت کن» برای خریدار رایگان است. کسی که هزینه‌اش را می‌دهد شمایید. سؤال این نیست که این سرویس‌ها پول می‌گیرند یا نه — می‌گیرند — سؤال این است که چقدر، و مهم‌تر از آن: کِی پولِ خودتان به دستتان می‌رسد. بیشترِ فروشنده‌هایی که از کارمزدِ خرید قسطی گله می‌کنند، در واقع از قسمتِ دوم زخم خورده‌اند، نه از قسمتِ اول.
اول یک تفکیک که همه‌جا قاطی می‌شود
سه چیزِ متفاوت را با یک اسم صدا می‌زنند و همین باعثِ نصفِ عددهای غلطی است که در وب می‌چرخد:
- درگاهِ پرداختِ معمولی — پولِ نقدِ مشتری را همان لحظه جابه‌جا می‌کند. کارمزدش کسری از درصد است یا اصلاً صفر.
- پرداخت‌یاری — همان کار، ولی از طریقِ یک شرکتِ واسط. کارمزدش درصدی کوچک است و تسویه دوره‌ای.
- خریدِ اعتباری / قسطی (BNPL) — سرویس پولِ کالا را به‌جای مشتری می‌دهد و ریسکِ نکولش را می‌پذیرد. این یک وامِ خرد است، نه انتقالِ وجه؛ و چون کسی باید بهرهٔ آن وام را بدهد و از خریدار گرفته نمی‌شود، از شما گرفته می‌شود.
به همین دلیل کارمزدِ BNPL در ردهٔ دو‌رقمی است و کارمزدِ درگاه در ردهٔ اعشاری. اگر تفاوتِ درگاهِ مستقیم و واسط برایتان روشن نیست، راهنمای درگاه مستقیم یا واسط همان موضوع را جدا توضیح داده است.
ترب‌پی
کارمزد: ۶ درصد از مبلغِ سفارش، به‌علاوهٔ مالیات بر ارزش افزوده روی همان کارمزد — جمعاً ۶.۶ درصد. این رقم را خودِ ترب‌پی روی صفحهٔ عمومی‌اش تبلیغ نمی‌کند؛ در قراردادِ پذیرندگی می‌آید و راهنماهای فروشندگانِ فارسی هم همین را نقل می‌کنند. تا حدودِ شهریورِ ۱۴۰۴ همین منابع ۵ درصد + مالیات (۵.۵٪) را می‌نوشتند، که نشان می‌دهد نرخ ثابت نیست.
تسویه: این مهم‌ترین بندِ ترب‌پی است و معمولاً از قلم می‌افتد. پولِ سفارش یک‌جا به شما نمی‌رسد؛ در چهار قسطِ مساوی، ابتدای هرکدام از چهار ماهِ بعد واریز می‌شود — یعنی دقیقاً هم‌گام با اقساطی که خریدار می‌پردازد. ترب‌پی ریسکِ نکول را برداشته، نه انتظارِ نقدینگی را.
سمتِ خریدار: چهار قسطِ مساوی، بدونِ سود و بدونِ کارمزد، بدونِ چک و ضامن. قسطِ اول هنگامِ خرید پرداخت می‌شود و سه قسطِ بعدی ماهانه.
محدودهٔ سبد: بینِ ۲۰٬۰۰۰ تومان و ۱۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان (طبقِ مستنداتِ فنیِ خودِ ترب‌پی؛ سبدِ بیرونِ این بازه اصلاً واجدِ شرایط نمی‌شود).
شرطِ پذیرش: حسابِ فعال در پنلِ فروشندگانِ ترب، دستِ‌کم حدودِ ۹۰ روز سابقهٔ همکاری، نمادِ اعتمادِ فعال، فعال‌بودنِ ترب‌پی روی همهٔ محصولات (نه بخشی از آن‌ها)، و ممنوعیتِ گران‌فروشی به خریدارِ اقساطی — قیمتِ قسطی نباید از قیمتِ نقدی بالاتر باشد.
یک نکتهٔ عملیاتی که به پول ربط دارد: مرجوعی و لغوِ سفارشِ ترب‌پی خودکار به خریدار برگردانده می‌شود. هیچ‌وقت دستی برنگردانید، وگرنه دو بار پس داده‌اید.
اسنپ‌پی
کارمزد: عددِ واحد ندارد؛ بر اساسِ صنفِ فروشگاه تعیین می‌شود و پیش از فعال‌سازی به شما اعلام می‌شود. آکادمیِ خودِ اسنپ‌پی یک ماشین‌حسابِ عمومی دارد که نرخِ هر صنف را نشان می‌دهد؛ چیزی که آن‌جا دیدیم در بازهٔ ۱۰ تا ۱۵ درصد می‌نشیند — برای نمونه طلا حدودِ ۱۰٪، مد و پوشاک حدودِ ۱۳٪ و اکسسوری حدودِ ۱۵٪. راهنماهای واسط کفِ پایین‌تری هم گزارش می‌کنند (حدودِ ۷٪ برای بعضی صنف‌ها) و افزون بر کارمزد، مالیات بر ارزش افزوده هم رویش می‌نشیند. چون این جدول قابلِ تغییر است و چانه‌زنیِ قراردادی هم در آن اثر دارد، نرخِ صنفِ خودتان را از همان ماشین‌حساب و از قراردادی که برایتان می‌فرستند بگیرید، نه از این‌جا: آکادمی اسنپ‌پی.
تسویه: این‌جا باید با احتیاط خواند، چون روایت‌ها یکی نیستند. به گفتهٔ خودِ اسنپ‌پی «بسته به صنف و نوعِ پرداختِ انتخابی، مبلغِ فروش بینِ ۱ تا ۵ ماهِ بعد» به حساب می‌آید و برای بسیاری از صنف‌ها الگوی «۱۰۰٪ دو ماهِ بعد» نقل می‌شود؛ بعضی راهنماها از تسویهٔ روزانه، هفتگی یا دوره‌ای می‌نویسند، و در مقابل فروشنده‌هایی گزارش کرده‌اند که پولشان تا پایانِ اقساط — حدودِ چهار ماه — نرسیده است. نتیجهٔ عملی: بندِ تسویه را در قراردادِ خودتان بخوانید و عددش را مکتوب بگیرید؛ این تنها جایی است که جواب قطعی دارد.
شرطِ پذیرش: جوازِ کسب و نمادِ اعتماد الزامی است. برای فعال‌ماندن هم آستانهٔ حجم دارد — بر اساسِ قوانینِ فعال‌سازیِ پذیرندگانِ اسنپ‌پی، ماهانه دستِ‌کم ۴۰ سفارش یا ۱۰۰ میلیون تومان فروش، به‌علاوهٔ یک رتبه‌بندیِ A تا E که پایین‌ترین رتبه‌اش به‌طور خودکار غیرفعال می‌شود.
دیجی‌پی
کارمزد: منتشر نشده است. صفحهٔ پذیرندگانِ دیجی‌پی فقط می‌نویسد «کارمزدِ رقابتی و شفاف» و «تسویه‌حسابِ منظم و بدونِ تأخیر»، بدونِ هیچ عددی؛ نرخ در قراردادِ پذیرندگی و بر اساسِ صنف و حجمِ فروش تعیین می‌شود. ما عددی که نتوانیم منبعش را نشان بدهیم این‌جا نمی‌نویسیم.
مراقبِ یک اشتباهِ رایج باشید: رقمِ «۱ درصد»ی که دربارهٔ دیجی‌پی زیاد نقل می‌شود مالِ درگاهِ پرداخت‌یاریِ دیجی‌پی است — یعنی جابه‌جاییِ پولِ نقد — نه خریدِ اعتباری. این دو محصولِ متفاوت‌اند و نرخِ یکی را نمی‌شود به دیگری بست.
چیزی که دیجی‌پی منتشر می‌کند، سمتِ خریدار است: اعتبار تا سقفِ ۱۰ میلیون تومان، در دو طرحِ یک‌ماهه (کلِ مبلغ ابتدای ماهِ بعد) یا چهارماهه (قسطِ اول هنگامِ خرید و سه قسطِ بعدی در ماه‌های بعد)، با سررسیدِ روزِ یکمِ هر ماه و مهلتِ بدونِ جریمه تا پنجم.
خلاصهٔ مقایسه
| ترب‌پی | اسنپ‌پی | دیجی‌پی | |
|---|---|---|---|
| کارمزدِ فروشنده | ۶.۶٪ (۶٪ + مالیات) | صنف‌محور، حدودِ ۱۰ تا ۱۵٪ | منتشر نشده — در قرارداد |
| پولِ شما کِی می‌رسد | ۴ قسطِ ماهانه | ۱ تا ۵ ماهِ بعد بسته به قرارداد (گزارش‌ها ناهمسان) | «منظم» — عددی اعلام نشده |
| کارمزدِ خریدار | ندارد | ندارد | ندارد |
| سقفِ خرید | ۱۰۰ میلیون تومان | بسته به اعتبارِ کاربر | ۱۰ میلیون تومان اعتبار |
| نمادِ اعتماد | لازم | لازم | لازم |
| آستانهٔ حجمِ فروش | ≈۹۰ روز سابقه در ترب | ۴۰ سفارش یا ۱۰۰ م.ت در ماه | اعلام نشده |
درصد، نصفِ هزینه است
حالا می‌رسیم به قسمتی که تقریباً هیچ‌کس ننوشته. یک سفارشِ ۱۰ میلیون تومانی را در هر سه حالت دنبال کنیم:
| کسرِ کارمزد | خالصِ دریافتی | چطور می‌رسد | |
|---|---|---|---|
| نقدی (درگاهِ عادی) | ≈۰ | ≈۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ | همان روز |
| ترب‌پی (۶.۶٪) | ۶۶۰٬۰۰۰ | ۹٬۳۴۰٬۰۰۰ | ۴ قسطِ ۲٬۳۳۵٬۰۰۰ تومانی |
| اسنپ‌پی (مثال: ۱۳٪) | ۱٬۳۰۰٬۰۰۰ | ۸٬۷۰۰٬۰۰۰ | یک‌جا — اگر قراردادتان دوماهه باشد |
در نگاهِ اول ترب‌پی نصفِ اسنپ‌پی هزینه دارد. ولی حالا ستونِ سوم را نگاه کنید. پولِ ترب‌پی به‌طور میانگین ۲.۵ ماه در راه است (میانگینِ چهار واریزِ ماهِ اول تا چهارم)، و پولِ اسنپ‌پی اگر قرارداد دوماهه باشد ۲ ماه. یعنی در این حالت سرویسی که کارمزدِ کمتری می‌گیرد، سرمایه‌تان را کمی بیشتر نگه می‌دارد — ولی با قراردادِ چهارماهه ورق کامل برمی‌گردد و اسنپ‌پی هم گران‌تر است و هم دیرتر. برای همین بندِ تسویه را پیش از امضا بخوانید؛ همین یک بند می‌تواند جای دو سرویس را عوض کند.
اگر کالا را نقد می‌خرید و بعد می‌فروشید، این انتظار برایتان هزینهٔ واقعی دارد — همان پولی که اگر زودتر برمی‌گشت، یک دورِ خرید و فروشِ دیگر شده بود. حسابش ساده است:
هزینهٔ واقعیِ هر سفارش = کارمزد + (هزینهٔ ماهانهٔ سرمایهٔ خودتان × میانگینِ ماه‌های انتظار)
«هزینهٔ ماهانهٔ سرمایه» را خودتان می‌دانید و ما نمی‌دانیم: اگر با پولِ قرضی کار می‌کنید، نرخِ همان قرض است؛ اگر با پولِ خودتان، سودی است که همان پول در یک دورِ فروش برایتان می‌ساخت. فقط عددش را واقع‌بینانه بگذارید — برای کسی که ماهی دو بار سرمایه‌اش را می‌گرداند، دو ماه انتظار یعنی چهار دورِ فروشِ ازدست‌رفته، و آن رقم به‌راحتی از خودِ کارمزد بزرگ‌تر می‌شود.
پس کِی به‌صرفه است؟
یک تستِ ساده که پیش از امضای هر قراردادی می‌شود انجام داد:
- حاشیهٔ سودتان را بنویسید. اگر حاشیهٔ ناخالصتان ۲۰٪ است، کارمزدِ ۱۳٪ یعنی نزدیکِ دو‌سومِ سودِ آن سفارش رفت. با حاشیهٔ زیرِ ۱۵٪، BNPLِ صنف‌محور عملاً یعنی فروش بدونِ سود.
- بپرسید این سفارش اضافه است یا نه. کارمزد فقط وقتی توجیه دارد که خریدی اتفاق بیفتد که بدونِ قسط اتفاق نمی‌افتاد. اگر مشتریِ همیشگی‌تان که نقد می‌خرید حالا قسطی می‌خرد، شما بابتِ همان فروشِ قبلی ۶ تا ۱۵ درصد پرداخته‌اید.
- اثرش روی سبد را ببینید. فایدهٔ واقعیِ خرید قسطی معمولاً در کالاهای گران دیده می‌شود — جایی که قسط، خریدِ به‌تعویق‌افتاده را به خریدِ همین‌امروز تبدیل می‌کند یا مشتری را به مدلِ بالاتر می‌برد.
- نقدینگی‌تان را بسنجید. اگر برای خریدِ کالای بعدی به پولِ فروشِ همین کالا نیاز دارید، تسویهٔ چندماهه ریسکِ اصلیِ شماست، نه درصد.
قاعدهٔ سرانگشتی: خرید قسطی برای کالای گران با حاشیهٔ سودِ خوب و فروشنده‌ای که نقدینگی‌اش خفه نیست، ابزارِ فروشِ خوبی است. برای کالای ارزانِ پرگردش با حاشیهٔ نازک، معمولاً بدترین کاری است که می‌شود با نقدینگی کرد.
در فروشگاه‌های لانچو چطور است
ترب‌پی از داخلِ پنل قابلِ اتصال است: اعتبارنامهٔ پذیرندگیِ خودتان را می‌گیرید و ما وصلش می‌کنیم. پیش از نمایشِ گزینه به خریدار، فروشگاه از ترب‌پی می‌پرسد که این کاربر و این سبد واجدِ شرایط هستند یا نه، و لغو و مرجوعیِ چنین سفارشی خودکار برمی‌گردد. اسنپ‌پی نیمهٔ راه است: اعتبارنامهٔ پذیرندگی‌تان را می‌گیریم و ثبت می‌کنیم، ولی صفحهٔ تسویه هنوز گزینهٔ پرداختش را نشان نمی‌دهد — آن تکه ساخته نشده و تا ساخته نشود، اتصالِ «فعال» هم چیزی به فروشگاه اضافه نمی‌کند. اگر امروز خریدِ اقساطی می‌خواهید، ترب‌پی تنها گزینه‌ای است که کار می‌کند. دیجی‌پی، تارا و ازکی‌وام اتصالِ آماده ندارند؛ درخواستشان را ثبت می‌کنید و دستی پیگیری می‌شود.
در هر سه حالت قراردادِ پذیرندگی به نامِ خودِ شماست و پول مستقیم به حسابِ خودتان می‌رود — لانچو هیچ درصدی از فروشِ شما برنمی‌دارد. تنها هزینه‌ای که به ما می‌دهید اشتراکِ فروشگاه است؛ صفحهٔ قیمت‌ها کاملش را نوشته.
جمع‌بندی
ترب‌پی ارزان‌ترینِ این سه است روی کاغذ (۶.۶٪) ولی پولتان را چهار ماه کش می‌دهد. اسنپ‌پی گران‌تر است (بسته به صنف، حدودِ ۱۰ تا ۱۵٪) و یک‌جا تسویه می‌کند، ولی اینکه آن «یک‌جا» کِی است تنها چیزی است که قراردادِ خودتان می‌گوید — گزارش‌ها از یک تا چهار ماه در نوسان‌اند. دیجی‌پی نرخش را منتشر نکرده، پس تنها راهِ فهمیدنش گرفتنِ قرارداد است — و همان‌جا هم اول سراغِ بندِ تسویه بروید، نه بندِ کارمزد.
و یک بارِ دیگر، چون مهم است: این ارقام مالِ ۱۶ شهریور ۱۴۰۵ است. کارمزدِ ترب‌پی در کمتر از یک سال یک واحدِ درصد بالا رفت. پیش از تصمیم، نرخِ روز را از خودِ سرویس بگیرید.
اگر هنوز درگاهِ پرداختِ اصلی‌تان را انتخاب نکرده‌اید، راهنمای درگاه مستقیم یا واسط نقطهٔ شروعِ درست‌تری است؛ و اگر می‌خواهید بدانید ترب — که ترب‌پی از دلش درآمده — چطور پول درمی‌آورد، فروش در ترب جدولِ تعرفه‌اش را کامل دارد.
